Spinal Stenoz (Kanal Daralması)

Spinal stenoz, omurilik ve sinir köklerinin içerisinde seyrettiği spinal kanalın daralmasıdır.

Spinal stenoz en sık bel (lomber) ve boyun (servikal) bölgesinde görülmektedir. Spinal stenozda ağrı, karıncalanma, uyuşma, yürüme mesafesinde kısalma ve kas kuvvetsizliği gibi semptomlar görülebilir.

Kanal daralmasının en sık nedeni omurganın yaşa bağlı dejeneratif değişiklikleridir. Disk yüksekliğinin azalması, faset eklemlerde aşırı büyüme (hipertrofi), ligamentum flavumun kalınlaşması ve kemik çıkıntılarının (osteofit) oluşması, kanalın giderek daralmasına yol açar. Daha nadir olarak doğuştan dar kanal, spondilolistezis (omurga kayması), travma, tümör ve geçirilmiş cerrahiler de stenoza neden olabilir.

Semptomlar

• Nörojenik klaudikasyon: Yürümekle artan, oturunca ya da öne eğilince rahatlayan bacak ağrısı ve yürüme mesafesinde kısalma
• Bel ve/veya bacaklarda ağrı, uyuşma, karıncalanma
• Bacaklarda kuvvet kaybı, çabuk yorulma
• Servikal stenozda: el becerilerinde bozulma, denge kaybı, yürüme bozukluğu (miyelopati)
• İleri vakalarda idrar/gaita kontrolünde bozulma (acil değerlendirme gerektirir)

Tanı

Tanı; ayrıntılı hasta öyküsü ve nörolojik muayeneye ek olarak görüntüleme yöntemleri ile konulur. Manyetik rezonans (MR) görüntüleme, daralmanın seviyesini ve şiddetini, omurilik ile sinir kökleri üzerindeki basıyı gösteren en değerli yöntemdir. Kemik yapının ayrıntılı değerlendirilmesi için bilgisayarlı tomografi (BT), instabilitenin gösterilmesi için ise dinamik (fleksiyon/ekstansiyon) grafiler kullanılabilir. Gerekli durumlarda elektromiyografi (EMG) yapılabilir.

Tedavi

Hastaların önemli bir bölümünde ilk basamak tedavi konservatiftir. Ağrı kesici ve anti-inflamatuar ilaçlar, fizik tedavi, kilo kontrolü, aktivite düzenlemesi ve epidural steroid enjeksiyonları semptomların hafifletilmesinde etkili olabilmektedir.

Konservatif tedaviye yanıt alınamayan, yürüme mesafesi belirgin şekilde kısalan, ilerleyici nörolojik kaybı olan hastalarda cerrahi tedavi gündeme gelir. Cerrahide amaç, omurilik ve sinir kökleri üzerindeki baskının kaldırılmasıdır (dekompresyon). En sık uygulanan yöntem laminektomidir. Omurgada instabilite bulunması veya dekompresyonun instabiliteye yol açması durumunda vida-rod sistemi ile füzyon (sabitleme) eklenir. Uygun seçilmiş vakalarda mikrocerrahi veya endoskopik yöntemlerle daha az doku hasarı ile dekompresyon yapılabilmektedir.